Bert Joris Quartet in Porgy en Bess

PORGY EN BESS moet open blijven zolang als ik leef ( Bert Joris)
Cd presentatie tijdens drukbezocht concert.
Hans Koert

Je hoort wel eens zeggen dat, als de dagen korten en de eerste donkere wolken de herfst doen aankondigen, je bed de beste plek is om in te verblijven. Wel, die mensen die zondag 9 oktober 2011, voor deze optie gekozen hadden, kregen deze keer ongelijk - The place to be was Porgy en Bess in Terneuzen, waar een groep muzikanten van hoog niveau was neergestreken, het kwartet van Bert Joris. Voor een volle zaal presenteerde hij zijn nieuwste cd, getiteld Only for the honest.
Bert Joris ( foto: Hans Koert)
Het Bert Joris Quartet bestaat uit een viertal musici, die regelmatig samen optreden als hun agenda's dat toestaat. Bert Joris op trompet (geen bügel deze keer), Dado Moroni piano, Philippe Aerts bas en Dré Pallemaerts op slagwerk: vier Belgen en een Italiaan. De officiële cd-presentatie was vorig weekend in de Roma in Antwerpen ( met een soort generale repetitie in Mortsel de dag ervoor); Porgy en Bess was, na Sint-Niklaas en Brugge de vijfde halte dat het kwartet met dit programma aandeed, hetgeen betekende dat m.n. Philippe en Dado zich nog graag lieten ondersteunen door de geschreven arrangementen van Bert.
"Dado" Moroni (foto: Hans Koert)
Bert Joris, geboren in 1957 in Antwerpen, speelt vanaf zijn veertiende jaar trompet en kwam meer dan dertig jaar geleden terecht bij het BRT Radio Jazz Orchestra. Uit diezelfe tijd dateren ook de eerste plaatopnamen waarop hij, al dan niet verstopt in de trompetsecties, te horen is in orkesten als die van Bob Porter, René Beckers, Jean Evans en de Act Big Band, waar toen al grote namen in zaten, die later in de Belgische jazzscene een prominente rol zouden gaan spelen: Richard Rousselet, Steve Houben, John Ruocco, Michel Herr, Jean-Louis Rassinfosse en Felix Simtaine.

Philippe Aerts (foto: Hans Koert)
Pas in 1986 maakt hij zijn eerste plaat onder eigen naam, Sweet Seventina met Michell Herr, Hein van De Geyn en Dré Pallemaert, de slagwerker, die vaak in Bert's ritmesectie te vinden is. Het was niet de eerste keer dat Bert Joris, met dit kwartet in Porgy en Bess optrad - vier jaar geleden presenteerde hij met hetzelfde kwartet zijn schitterende album Magone, bijna hetzelfde .... want op 16 september 2007 was bassist Philippe Aerts in Porgy en Bess vervangen door Ira Coleman op bas. Vooral de mensen die dit concert hadden meegemaakt hadden met hoge verwachtingen Porgy en Bess opgezocht ........... Bert Joris ( foto: Hans Koert)
Ik kan me niet voorstellen dat Porgy en Bess moet sluiten ....... begon Bert Joris en wat mij betreft blijft het open zolang ik leef.......... Bert Joris opende met zijn kwartet het concert met een compositie van Dado Moroni, getiteld Brother Alfred, een eerbetoon aan McCoy Tyner, wiens eerste voornaam Alfred luidde. Deze spetterende opener werd gevolgd door Spaces en het titelnummer Only for the honest (en daar hebben we hier een zaal vol van, volgens Bert's inschatting), en All Over Me. De eerste set werd afgesloten met het schitterende King Kombo, waarin Dré zich kon uitleven en Dado Moroni enkele oude stride riffs uit de mottenballen haalde.

Philippe Aerts en Dré Pallemaerts ( foto: Hans Koert)
Edgardo "Dado" Moroni, de Italiaanse reus, die de vleugel soms akelig deed schudden op zijn poten, is een geweldig pianist, vind ik zelf en hij heeft dan ook op mij vier jaar geleden veel indruk gemaakt. Vanaf zijn vierde is hij achter de toetsen te vinden en tien jaar later speelde hij al professioneel. Vijfentwintig jaar geleden al, speelde hij naast Niels-Henning Ørsted Pedersen en met musici als Clark Terry, John Faddis, Ed Thigpen en Jimmy Woode, Ellington's bassist uit de jaren vijftig, die, anderhalf jaar voor zijn dood, nog in Porgy en Bess optrad ( november 2003) met Roberta Gambarini en in wiens trio Dado lange tijd in Zürich speelde. In de tweede set kamen zowel nummers van de nieuwste cd als van het album Magone langs, zoals het titel nummer Magone en Mr. Dodo, tot groot genoegen van het publiek.

Dré Pallemaerts ( foto: Hans Koert)
"Dado" Moroni maakte indruk, met name op de stukken die ik al kende ( van de cd Magone), maar ook met het nummer Flavio's Circle, opgedragen aan Dado's eerste pianoleraar, met een fraai stukje baswerk van Philippe Aerts. Het concert van het Bert Joris Quartet werd afgesloten met de Jay Livingstone ballad Never Let Me Go.
Dado Moroni bedankt het publiek (foto: Hans Koert)
Het publiek, dat in grote getale afgekomen was op deze fantastische groep, die met hun vorige gezamenlijke album Magone, hoge ogen gooide, kreeg wat het verwachtte: jazz op hoog niveau, waar veel in te genieten was. Op de cd, volgens Hans Zuiderbaan, is het allemaal wat rustiger, meer geschikt vanuit de luie stoel, legde hij ten overvloede nog eens uit - ik hoop dat nog eens een keer te kunnen uittesten - dit concert kunnen ze ons in ieder geval niet meer afnemen.
Hans Koert
keepswinging@live.nl
Wie het vier jaar geleden opgenomen album Magone van het Bert Joris Quartet kent, wist al op voorhand dat het concert van het Bert Joris Quartet, zondag 9 oktober 2011, in Porgy en Bess - Terneuzen, niet meer stuk kon. Voor een goed gevulde zaal vertolkte het viertal de nummers van hun nieuwste cd: Only for the honest. Keep Swinging doet graag verslag van dit soort verrassende concerten. Als je niets wilt missen volg dan de Keep Swingingblog via Twitter (#keepswinging) of vraag de gratis nieuwsbrief aan ( keepswinging@live.nl) die in een Nederlandse- en een Engelse versie verschijnt.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Frits Landesbergen, vibraphone player, live in Porgy en Bess

Frits Landesbergen, vibrafonist, speelt in Porgy en Bess ( Nederlands) Frits Landesbergen, vibraphone player, live in Porgy en Bess ( English )

Finally, after 20 years, live in Terneuzen.
FRITS LANDESBERGEN, VIBRAPHONE PLAYER, LIVE IN PORGY EN BESS
Hans Koert

Frits Landesbergen performed with his quartet at the Porgy en Bess Jazz Club in Terneuzen in the southwest part of The Netherlands. More then twenty years ago he was unable to join a New Year concert at this club with the Trio Pim Jacobs, due to sever winter conditions. With Ik kreeg mijn auto met geen mogelijkheid de dijk op ( = It was impossible to get my car at the top of the dike) he refered to the bad weather conditions. Ik ben blij dat ik eindelijk een keer hier kan spelen (= I'm happy to play here today - finally.....) , he told the audience.- Last week I accompanied Monty Alexander and he prided the club's warm atmosphere!

Frits Landesbergen in Porgy en Bess ( March 2010) ( photo courtesy: Hans Koert)

Frits Landesbergen brought his quartet featuring guitar player Martijn Van Iterson, bass player Frans Van Geest and drummer Dré Pallemaerts ( who had brought his son - learn young learn fast). Frits Landesbergen, not to mixed up with his uncle "Frits" (1932), also a vibes player ( and pianist), founder of the Frits Landesbergen Big Band, was born in 1961 in Voorschoten and plays the vibes and drums. He won various prestigious Dutch jazz awards like the Wessel Ilcken Award, the Pall Mall Swing prize and accompanies musicians like Monty Alexander, Madeline Bell, Louis Van Dyke, The Rosenberg Trio and Joke Bruys. Frits Landesbergen Quartet: f.l.t.r. Martijn van Iterson - Frits Landesbergen - Dré Pallemaerts - Frans van Geest. ( photo courtesy: Hans Koert)
Martijn Van Iterson is one of the best Dutch jazz guitar players and won the Bird Award, a North Sea Jazz Festival prize. Both Frans Van Geest and Dré Pallemaerts, the latter is from Malines, Belgium, are a solid rhythm section. Although Frits suggested during the concert, that Dré never studied the drums, I know that he learned to play drums in the Antwerp Music Academy and from none other then Jeff Hamilton in the States. Frans Van Geest is, like Martijn Van Iterson a regular member of the Jazz Orchestra of the Concertgebouw.

Martijn van Iterson ( photo courtesy: Hans Koert)
When Frits wanted his own quartet a few years ago, he asked these friends to join - colleagues he appreciated for the way they could improvise music.

The quartet started its first set with a tune based on the 1934 standard You And The Night And The Music, entitled And The Blues, followed by Wiener Blues in which Martijn Van Iterson referred, in his solo in a subtle way to the Hanna and Barbera Flintstone theme. In Mister R. Frits remembered his friend Eric M. who recently passed away. The tune Up and Down composed by Frits Landesbergen and Jeroen De Rijk, likely in an elevator Frans noted with some sense of humor, concluded the first set; just in time for Dré's son as the batteries of his portable DVD-player seem to exhausted.

Frans Van Geest ( photo courtesy: Hans Koert)

The second set opened with the Chick Corea tune Summer Night which he played during the 1980s with his Akoustic Band, originally a waltz, but transformed by Frits and his men into common 4/4 time. With the Kees Hoogendijk Blues the quartet showed that it isn't affraid for odd meters in music: the 5/4. Ik heb er wel eens mensen op zien dansen ... (= I have seen people trying to dance on it ....) Frits warned on forehand, niet doen dus (= don't do it ). During Frits solo on the vibes, he referred to one of the best known themes in 5/4 meter: Brubeck's Take Five.

Martijn Van Iterson ( photo courtesy: Hans Koert)
The tune, Mr. T, renamed as the Doelen Blues, is to be found on one of Frits Landesbergen's latest albums, De Doelen Session, like most tunes performed during this concert. In I Fall In Love Too Easily Martijn Van Iterson impressed and so did Frans Van Geest with Frits in a duet - one of the highlights of the evening. The tune Giant Steps Blues refers to Coltrane's most famous tune: Het heet Giant Steps Blues omdat het voor de kenners, accoorden bevat uit Coltrane's Giant Steps .... en dat geldt natuurlijk ook voor de niet-kenners) (= It's entitled Giant Steps Blues because it contains, for the experts, elements from Coltrane's Giant Steps - and also for the non-experts of course .......) In the mean time the batteries of the DVD-player had run dry .... so time for the final tune !!

Dré Pallemaerts ( photo copurtesy: Hans Koert)
The concert was finished with Sweet Georgia Brown, a tribute to the father of the vibraphone, Lionel Hampton, who recorded this tune as a member of the 1938 Benny Goodman Quartet. Hampton was the first one to play this instrument ( the first recordings are with Louis Armstrong's Sebastian New Cotton Club Orchestra from the summer of 1930). Hij moest alles zelf uitvinden ( = He had to find it out all by himself) Frits teached. We could listen to the predecessors on the instrument like Red Norvo, Milt Jackson, Gary Burto, Mike Mainieri and, of course, Lionel Hampton.

Frits Landesbergen, hidden behind his giant instrument ( photo courtesy: Hans Koert)
Sweet Georgia Brown: A great standard to finish this one-but-last concert of the Porgy en Bess season; on the 15th of April, 2010 the Ploctones directed by VPRO-Boy Edgar Award winner Anton Goudsmit will turn off the lights ...

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Frits Landes.... ( as read on his instrument)
It was great to hear Frits Landesbergen on vibes - an instrument to be associated with swing music, but in his hands developed into an instrument for all jazz styles If you like this kind of concerts, and you love to be informed, feel free to register for the blogs weekly news letter - Don't miss it.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

Frits Landesbergen, vibrafonist, speelt in Porgy en Bess

Frits Landesbergen, vibrafonist, speelt in Porgy en Bess ( Nederlands) Frits Landesbergen, vibraphone player, live in Porgy en Bess ( English )

Na ruim 20 jaar eindelijk in Terneuzen beland.
FRITS LANDESBERGEN, VIBRAFONIST, SPEELT IN PORGY EN BESS
Hans Koert

Frits Landesbergen trad afgelopen weekend op met zijn kwartet in Porgy en Bess - Terneuzen. Meer dan twintig jaar geleden kon hij, vanwege winterse omstandigheden, niet bij het geplande Nieuwjaarsconcert zijn met Pim Jacobs. Ik kreeg mijn auto met geen mogelijkheid de dijk op, herinnerde hij zich - Ik ben blij dat ik eindelijk een keer hier kan spelen. Vorige week speelde ik nog met Monty Alexander, die Porgy en Bess roemde om haar sfeer.

Frits Landesbergen in Porgy en Bess ( maart 2010) ( foto: Hans Koert)

Frits Landesbergen had zijn kwartet meegebracht met daarin gitarist Martijn van Iterson, bassist Frans van Geest en slagwerker Dré Pallemaerts ( die zijn zoon weer meegenomen had - jong geleerd is oud gedaan!). Frits Landesbergen, niet te verwarren met oom "Frits" (1932), eveneens vibrafonist ( en pianist), oprichter van de Frits Landesbergen Big Band, werd geboren in 1961 in Voorschoten en speelt vibrafoon en slagwerk ( het laatste instrument was tijdens dit concert exclusief voorbehouden aan Dré). Hij werd al meerdere malen onderscheiden, zoals met de belangrijke Wessel Ilcken prijs, de Pall Mall Swing Award en hij begeleidt musici als eerder genoemde Monty Alexander, Madeline Bell, Louis Van Dyke, The Rosenberg Trio en Joke Bruijs.

Frits Landesbergen Quartet: v.l.n.r. Martijn van Iterson - Frits Landesbergen - Dré Pallemaerts - Frans van Geest. ( foto: Hans Koert)
Martijn van Iterson is één van de beste gitaristen van ons land en won tijdens één van de laatste North Sea festivals de prestigieuze Bird Award. Zowel Frans van Geest als Dré Pallemaerts, de laatste is afkomstig uit Mechelen, vormen een hecht ritmesectie. Hoewel Frits tijdens het concert veronderstelde dat Dré geen enkele scholing in drummen gehad zou hebben, kan ik melden, dat hij op de Antwerpse muziekacademie gezeten heet en in de VS les gehad heeft van niemand minder dan Jeff Hamilton. Frans van Geest, de bassist, is net als Martijn, lid van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw.

Martijn van Iterson ( foto: Hans Koert)
Toen Frits een aantal jaar geleden zelf een kwartet wilde oprichten, vroeg hij een aantal vrienden en collega's, die hij zeer bewonderde om hun improvisatievermogen.

Het kwartet begon de eerste set met een nummer, een aanvulling op de standard You And The Night And The Music, getiteld And The Blues, gevolgd door Wiener Blues, waarbij Martijn van Iterson in zijn solo geraffineerd het thema van de Hanna en Barbera Flintstones cartoons verweefde. In Mister R. herinnerde Frits zijn vriend Eric M. die onlangs overleed - er zomaar tussen uit piepte ........ De eerste set werd afgesloten met een compositie van Frits Landesbergen en Jeroen De Rijk ( zoals de meeste nummers tijdens dit concert), getiteld Up and Down, waarschijnlijk gecomponeerd in een lift, merkte Frans droog op. Voor de zoon van Dré op tijd, want de batterij van zijn DVD-speler begon leeg te geraken.

Frans van Geest ( foto: Hans Koert)

De tweede set opende met het nummer Summer Night, dat Chick Corea in de jaren tachtig als walsje met zijn Akoustic Band speelde, nu omgevormd tot een gewone vierkwartsmaat. Bij het volgende nummer, de Kees Hoogendijk blues, liet Frits en zijn kwartet horen dat ze vreemde maatsoorten niet schuwen: de vijfkwarts maat. Ik heb er wel eens mensen op zien dansen ..., maar dat raad ik niemand aan .... waarschuwde Frits op voorhand: Niet doen dus - je weet niet wat je meemaakt. In zijn vibrafoonsolo kon Frits het niet laten één van de bekendste vijfkwartscomposities te citeren: Dave Brubeck's Take Five.

Martijn van Iterson ( foto: Hans Koert)
Het nummer, Mr. T verscheen, als Doelen Blues, net als de meeste nummers tijdens dit concert, op Frits' laatste plaat getiteld De Doelen Session. In het nummer I Fall In Love Too Easily opende Martijn van Iterson met een schitterend solostuk en Frans Van Geest en Frits Landesbergen maakten diepe indruk in een schitterend duet - één van de hoogtepunten van de avond. Het nummer Giant Steps Blues refereerde uiteraard aan het beroemde nummer van Coltrane: Het heet Giant Steps Blues omdat het voor de kenners, accoorden bevat uit Coltrane's Giant Steps .... en natuurlijk ook voor de niet-kenners. Ondertussen had de DVD speler het nu helemaal begeven, dus hoogste tijd voor de toegift.

Dré Pallemaerts ( foto: Hans Koert)
Als laatste nummer bracht Frits een kleine ode aan de vader van de vibrafonisten, Lionel Hampton met het nummer Sweet Georgia Brown, dat hij in 1938 met Benny Goodman opnam. Hampton was de eerste die met het instrument experimenteerde en in de zomer van 1930 werd het voor het eerst vastgelegd op plaat met de Sebastian New Cotton Club Orchestra van Louis Armstrong. Hij moest alles zelf uitvinden, legde Frits uit, wij konden tenminste nog luisteren naar onze grote voorgangers zoals Red Norvo, Milt Jackson, Gary Burto, Mike Mainieri en, natuurlijk, Lionel Hampton.

Frits Landesbergen, verstopt achter zijn gigantische instrument ( foto: Hans Koert)
Sweet Georgia Brown: Een mooie klassieker waarmee Frits Landesbergen en zijn mannen hun concert in Porgy en Bess het één-na-laatste concert van het seizoen, afsloot: op 15 april 2010 volgt de afsluiter met de Ploctones o.l.v. VPRO-Boy Edgar prijswinnaar Anton Goudsmit.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

Frits Landes....
Het was leuk om weer eens de vibrafoon op zo'n hoog niveau te horen bespelen - een instrument dat hoort bij het swingtijdperk, maar qua bespelers met zijn tijd is meegegaan. Frits bouwt zijn instrumenten zelf en het was grappig te ontdekken dat de vibes waarop hij speelde al dienst deed toen hij als jonge bespeler optrad als lid van The Magic Vibes in het Wapen van Voorschoten ergens begin jaren negentig - alleen zijn naam op de voorkant heeft de tand des tijds niet in zijn geheel doorstaan.......... ( foto uit: De Leidse Jazz Geschiedenis van 1899 - 2009 - Cees Mentink.
Wil je niets missen van de Keep Swinging blog, meld je dan aan voor de wekelijkse nieuwsbrief.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions