V-Discs gevonden op Christmas Eiland

V-Discs found on Christmas Island (English) V-Discs gevonden op Christmas Eiland ( Nederlands)

Een verlaten bunker geeft geheimen prijs.
V-DISCS GEVONDEN OP CHRISTMAS EILAND
Hans Koert

De V-Disc platen, 65 jaar geleden uitgebracht, zijn bijzondere overblijfselen uit de Tweede Wereldoorlog. Peter Symons uit Engeland vond er enkele in de verzameling van zijn vader en stuurde me de scans en de verhalen.

Britise soldaten op Christmas Eiland (tweede helft jaren vijtig) ( foto: Peter Symons collection)

Zijn vader vond deze twee V-Disc platen in een verlaten bunker op Christmas Eiland. Christmas Eiland, of Kinitimati, is een atol in de Grote- of Stille Oceaan, deel van de zgn. Line Islands, waar de Briten betrokken waren bij nucleaire proeven met de waterstofbom. De eerste test op Christmas Eiland vond plaats op 15 mei 1957. Peter's vader zat in het Britse leger en bouwde startbanen en wegen ( Royal Engineers) van eind 1958 tot begin 1959.

Startbaan op Christmas Eiland ( tweede helft jaren vijftig) ( foto: Peter Symons collection)

Hij vond de twee platen en nam deze mee naar Europa. Hoewel we de ware geschiedenis van deze toen tien jaar oude platen niet kennen, zullen ze waarschijnlijk daar achtergelaten zijn in de bunker door Amerikaanse soldaten. Beide platen hebben op de labels de letters N C of N G staan; wat deze letters betekenen weten we niet - Wie het weet mag het zeggen. De foto's van Christmas Eiland zijn van Peter's vader.

Label V-Disc 344A ( foto: Peter Symons)

UNTITLED VP 944- The Benny Goodman Quintet - Opgenomen in New York City voor V-Disc op 25 september, 1944 tijdens de NBC "For The Record" show. Bezetting: zie label.

Deze 30 cm platen, zo groot als een LP dus, werden in de jaren veertig van de vorige eeuw uitgebracht en werden maandelijks in dozen van 20 stuks naar de troepen overzee gestuurd. Ze waren niet van het breekbare schellak gemaakt, maar van vinyl, zoals tien jaar later ook de langspeelplaat. Het waren niet-commerciele opnamen en dus niet te koop in de gewone platenzaak. In 1942 vroeg de Amerikaanse muzikantenvakbond, verzameld in de A.M.F. (= American Federation of Musicians), de grote platenmaatschappijen om een eerlijke prijs voor de muziek die gespeeld werd op de radio en in juke-boxen. Dat werd geweigerd en dus gingen de musici in staking. Deze staking, de zgn. record ban, duurde van juli 1942 tot november 1944.

Een Brits kamp op Christmas Eiland ( Tweede helft jaren vijftig) ( foto: Peter Symons collection)

In 1942 kwam G. Robert Vincent, beter bekend als Bob Vincent, veteraan uit de Eerste Wereldoorlog, als technicus te werken bij de Armed Forces Radio Service. Deze organisatie maakte radioopnamen voor de troepen. Bob stelde voor om muziek te gaan opnemen speciaal voor de soldaten aan het front, de zgn. V-Discs.

Brits kamp op Christmas Eiland ( tweede helft jaren vijftig) ( foto: Peter Symons collection)

Dankzij de record ban, de opnamestaking, waren er een heleboel artiesten die daar wel wat voor voelden, mits er duidelijke afspraken zouden komen. Zo kwam de vakbond en V-Disc overeen dat de muziek op niet-commerciële basis uitgebracht zou worden en alle originele masters en uitgebrachte platen zouden na de oorlog vernietigd worden. De V-Discs, van Victory Discs ( hoewel Bob bleef volhouden dat de V voor Vincent stond (!)) zouden nooit in Amerikaanse winkels verkocht mogen worden.

Label V-Disc 344B (foto: Peter Symons)

PEEWEE (sic) SPEAKS - VP 974 Muggsy Spanier and his V-DISC All Stars. Opgenomen in New York City op 17 oktober, 1944. Inleiding door Muggsie Spanier. Bezetting: zie label.

Op de platen kwamen nogal wat populaire artiesten terecht, zoals Bing Crosby, Benny Goodman, Frank Sinatra en Glenn Miller om er een paar te noemen. Aangezien de platen van vinyl waren konden ze de lange reis naar het front doorstaan. Omdat de platen 30 cm in doorsnee waren kon de drie-minutengrens van de normale 78-toerenplaten overschreden worden: 5 minuten muziek op elke kant. Meestal kwamen er twee "normale" nummers op één kant en een langere op de achterkant, zoals bij V-Disc 342.

Label V-Disc 342A ( foto: Peter Symons)

I LIKE TO RIFF / SMILES VP 903 Charlie Barnet and his Orchestra. Opgenomen tijdens de NBC uitzending For The Record New York City van 11 september 1944

Luister maar eens naar een fragment van deze plaat.

Bezetting: Peanuts Holland tp vo - John Martel, Jack Mootz, Lyman vunk tp - Porky Cohen, Ed Fromm, Dave Hallett, Tommy Pederson tb - Charlie Barnet, Rae De Geer, Gene Kinsey, Kurt Bloom, eddie Pripps, reeds, Danny Banks bariton sax - Dodo Marmerosa p - Turk Van Lake g - John Chance b - Harold Hahn dm. Peanut Hucko zang en trompet op I Like To Riff.

De soldaten konden verzoeknummers insturen en V-Disc bekeek dan of er opnamen van gemaakt konden worden. Soms werden ook oude opnamen van de plank gehaald of alternatieve takes, die nooit eerder uitgebracht waren. In 1944 werd er een radioprogramma gelanceerd dat heette For The Records ( = voor de platen), waar musici speelden voor de V-Discs platen.
US GI's (Marine) genieten van de V-Discs.

Een aantal platen heeft een gesproken introductie van de bandleider. De nummers untitled tune ( = lett. nummer zonder titel ) (later hernoemd als Slipped disc) door Benny Goodman komt van zo'n For The Record show ( 25 september 1944); De Charlie Barnet opnamen van I Like To Riff en Smiles werd ook live opgenomen tijdens de show van 11 september 1944. Beide nummers werden ook uitgebracht in de V-Disc serie, die speciaal voor de Marine werd uitgebracht ( V-Disc (Navy) 122)).

Label V-Disc 342B ( foto: Peter Symons)

FISH MARKET VP 917 - Gene Krupa and his New Orchestra. Opgenomen in New York City op 15 augustus 1944.

Bezetting: Tommy Allison, Marty Olson, Pinky Savitt, Al Stearns tp - Leon Cox, Bill Culley, Tommy Pederson tb - Ray De Geer, Harry Klee, Don Brassfield, Charlie Ventura reeds - Stuart Olson bariton sax - Tedy Napolaon p - George Cuomo g - Sid Weiss b - Gene Krupa en John Dales dm.

Als in november 1944 de platenmaatschappijen en de American Federation of Musicians betere vergoedingen overeenkomen, blijft de V-Disc nog bestaan. De productie zou doorgaan tot eind jaren veertig.

Dank aan Peter voor de scan van de labels en zijn vader voor het mogen gebruiken van de foto's.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

V-Discs werden speciaal voor de muziekafdeling van het Amerikaanse ministerie van Defensie gemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog. De muziek op de platen was bestemd voor de Amerikaanse soldaten aan het front. Veel van deze nu 65 jaar oude platen zijn na de oorlog vernietigd, zodat ze nu moeilijk te vinden zijn. Dankzij de vader van Peter Symons, die in de jaren vijftig als Brits ingenieur op Christmas Eiland werkte en een paar van deze platen in een verlaten bunker vond, kunnen we nu ook een stukje van de geschiedenis van zo'n plaat belichten. Als je dit soort informatie leuk vindt, vraag dan om de Keep Swinging nieuwsbrief.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions

V-Discs found on Christmas Island

V-Discs found on Christmas Island (English) V-Discs gevonden op Christmas Eiland ( Nederlands)

An abandoned bunker discloses a secret.
V-DISCS FOUND ON CHRISTMAS ISLAND
Hans Koert

The V-Disc record, distributed 65 years ago to entertain the US troups world wide, is a remarkable relic from the Second World War. Peter Symons from England found some in his father's collection and loves to share the records and the story how they were found.

British soldiers on Christmas Island (mid 1950s) ( photo: Peter Symons collection)

His father found these two V-disc records in an abandoned bunker on Christmas Island in the late 1950s. Christmas Island, or Kinitimati, is an island in the Pacific Ocean, part of the so-called Line Islands, where the British were involved in nuclear tests. The first test on Christmas Island took place on the 15th of May, 1957. Peter's father was in the British Army, building runways and roads (Royal Engineers) from the end of 1958 thru into 1959.

Runway on Christmas Island ( mid 1950s) ( photo: Peter Symons collection)

He took the two records and, although he served in a dozen other places world wide, brought them safely to England. Although we don't have firm proof, of course, US soldiers must have left these, then ten years old discs, in the bunker. Both records have the letters N C or N G written on it, but it unknown up to now what it means. Can someone help us to solve this? Let us know. The photos from Christmas Island on this site are from that period.

Label V-Disc 344A ( photo courtesy: Peter Symons)

UNTITLED VP 944- The Benny Goodman Quintet - recorded in New York City for V-Disc on the 25th of September, 1944 at the NBC "For The Record" show. Personel: see record label.

The 30 cm ( = 12-inch) records ( LP-sized) were released during the 1940s to be distributed at the US front. It were non commercial releases, not for sale in regular record shops. In 1942 musicians, united in the A.M.F. (= American Federation of Musicians), asked the large record companies a fair price for royalties for the music that was to be heard on the air and in jukeboxes - the record companies refused and the A.F.M. proclaimed a record ban for its members - no more recording sessions as long as the record companies wouldn't pay fair royalties.

A British camp on Christmas Island ( mid 1950s) ( photo: Peter Symons collection)

This record ban lasted from July 1942 up to November 1944. In 1942 George Probert Vincent, a World War I veteran, became a technician at the Armed Forces Radio Service. This organization had to bring entertainment to the soldiers and recorded radiio programs. George Probert Vincent suggested to record music, specially for the soldiers. This was the birth of the so-called V-Discs.

British camp on Christmas Island ( mid 1950s) ( photo: Peter Symons collection)

Thanks to the record ban a lot of musicians loved to participate and the A.M.F. and V-Disc laid down, that the records could be made on a non-commerical base as long as US soldiers were in war and that the original masters and records should be destoyed after that period. The records, called V-Disc ( from Victory Disc) and the records were not sold in record shops in the States.

Label V-Disc 344B (photo courtesy: Peter Symons)

PEEWEE (sic) SPEAKS - VP 974 Muggsy Spanier and his V-DISC All Stars. Recorded in New York City the 17th of October, 1944. Introduction speech by Muggsie spanier. Personel: see label.

The records contained the popular vocalists and bands of the period, like Bing Crosby, Benny Goodman, Frank Sinatra and a hundred others. As the records were made of a kind of vinyl, they were unbreakable, so the packages with records could reach the soldiers all over the world even under severe conditions. As the records were sized 30 cm ( or 12-inches) the average playing time was ca 5-minutes each side. Normally one side contained two regular tracks and on te reverse a more extensive ones.( like V-Disc 342).

Label V-Disc 342A ( photo courtesy: Peter Symons)

I LIKE TO RIFF / SMILES VP 903 Charlie Barnet and his Orchestra. Recorded on the NBC Broadcast For The Record New York City on the 11th of September, 1944 and released as V-Disc ( Army) 342 and V-Disc (Navy) 122.

Enjoy a fragment of these tunes ...........

Personel: Peanuts Holland tp vo - John Martel, Jack Mootz, Lyman vunk tp - Porky Cohen, Ed Fromm, Dave Hallett, Tommy Pederson tb - Charlie Barnet, Rae De Geer, Gene Kinsey, Kurt Bloom, eddie Pripps, reeds, Danny Banks bariton sax - Dodo Marmerosa p - Turk Van Lake g - John Chance b - Harold Hahn dm. Peanut Hucko vocal and trumpetr on I Like To Riff.

The soldiers could send their requests and V-Disc organized recording sessions. The music on the records was specially recorded for V-Disc, but also old masters ( sometimes alternetive takes from previous commercial releases) were used. In 1944 a radio program was launced, entitled For The Records, where musicians played live for V-Discs recordings.

US Navy GI's enjoy the V-Discs.

A lot of V-Discs had an anouncement or calls from the bandleader. The untitled tune by Benny Goodman, later entitled as Slipped disc, was recorded in the For The Record show of the 25th of September, 1944 - the Charlie Barnet recording of I Like To Riff and Smiles was recorded in a For The Record show on the 11th of september, 1944. Both tunes were also released in a series of V-Discs specially made for the Navy ( V-Disc (Navy) 122)).

Label V-Disc 342B ( photo courtesy: Peter Symons)

FISH MARKET VP 917 - Gene Krupa and his New Orchestra. Recorded in New York City on the 15th of August 1944.

Personel: Tommy Allison, Marty Olson, Pinky Savitt, Al Stearns tp - Leon Cox, Bill Culley, Tommy Pederson tb - Ray De Geer, Harry Klee, Don Brassfield, Charlie Ventura reeds - Stuart Olson bariton sax - Tedy Napolaon p - George Cuomo g - Sid Weiss b - Gene Krupa and John Dales dm.

When in November 1944 the record companies and the American Federation of Musicians agreed over better rates for their royalties, the production of V-Discs continued, until the end of the 1940s when the series was stopped.

Thanks Peter for sharing these great V-Disc labels and for let us show the pictures of your father's archive. Thanks to your father who saved these relics from this long-gone period.

Hans Koert

keepswinging@live.nl

V-Discs were specially made recordings by the Music Section, Entertainment and Recreation Branch, a special Services Division of the US War Department and were sent to the soldiers at the front all over the world. As a lot of these 65 years old relics were destroyed after the war, these records are now collectors items. Thanks to Peter Symons' father, who served as a British engineer on Christmas Island in the Pacific Ocean during the 1950s two of these special records were found in an abandoned bunker. If you love to read more about this kind of stuff, ask for the Keep Swinging newsletter and we'll keep in touch.

Retrospect
Oscar Aleman Choro Music Flexible Records Hit of the Week-Durium Friends of the Keep Swinging blog Keep Swinging Contributions